Kultura jako wspólna odpowiedzialność. Społeczne finansowanie kultury. Rozmowa w „Klubie Trójki”

Kultura jako wspólna odpowiedzialność. Społeczne finansowanie kultury. Rozmowa w „Klubie Trójki”

Kultura jest fundamentem rozwoju społeczeństwa, budowania wspólnoty i odporności państwa. Wzmacnia tożsamość, dialog i zaufanie społeczne, a poprzez dyplomację kulturalną buduje pozycję kraju i jego relacje międzynarodowe. Jest również ważnym elementem przeciwdziałania polaryzacji społecznej i dezinformacji. Czy jej finansowanie powinno być wyłącznie odpowiedzialnością państwa? O tym, jak zwiększyć zaangażowanie biznesu, prywatnych darczyńców i obywateli w rozwój kultury oraz dlaczego mecenat kultury jest inwestycją w bezpieczeństwo i przyszłość społeczeństwa – w audycji Kamila Wyszkowskiego.
Gośćmi „Klubu Trójki” byli Michał Adelt-Jóźwiak, politolog, menedżer kultury, wicedyrektor Narodowego Centrum Kultury, Karolina Greś, historyczka sztuki, edukatorka, menedżerka ds. edukacji i dostępności, Fundacja Artystyczna Podróż Hestii oraz Maria Stemplowska-Rymarz, radczyni prawna Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.
Wspólnie porozmawiali o społecznych, gospodarczych i strategicznych wymiarach finansowania kultury. Zastanowimy się, dlaczego kultura potrzebuje dziś zróżnicowanych źródeł finansowania, jaką rolę może odegrać odpowiedzialny biznes i dlaczego mecenat to znacznie więcej niż sponsoring czy jednorazowe wsparcie wydarzeń artystycznych. Przyjrzymy się także znaczeniu dyplomacji kulturalnej – narzędzia budowania międzynarodowego zaufania, dialogu i pozycji Polski. Silne instytucje kultury, dostęp do kultury i aktywne uczestnictwo obywateli wzmacniają więzi społeczne, poczucie wspólnoty i odporność na manipulację informacyjną oraz podziały społeczne.
Punktem wyjścia do rozmowy jest premiera raportu otwarcia „Społeczne Finansowania Kultury – rozwiązania formalno-prawne”, gdzie dzięki kolektywnej pracy opracowano 7 postulatów legislacyjnych. Czy możemy stworzyć w Polsce system zachęt prawnych, który pozwoli firmom i prywatnym donatorom długofalowo wspierać twórców, artystów i instytucje kultury? Jak pogodzić niezależność kultury z zaangażowaniem prywatnego kapitału? I dlaczego finansowanie kultury to nie tylko inwestycja w twórczość, ale również w spójność społeczną, odporność państwa i jego siłę w świecie?